Lon Ma Ni

  သုံးဆယ့်ရှစ်ဖြာ မင်္ဂလာ ( ကဗ်ာ ) လူမိုက်ဆိုလျှင် ရှောင်သွေလွဲလို့ , မမှီဝဲနဲ့ ကင်းအောင်နေ၊ ပညာရှိကို အရှည်တွဲလို့ , မှီဝဲဆည်းကပ် နည်းယူစေ၊ သုံးပါးရတနာ မိဘများနှင့် , ဆရာသမားကို ပူဇော်လေ၊ ချမ်းသာကိုပေး ဆက်ဆံရေး , မျှော်တွေး သုံးချက်ပေ၊ အဲဒါမှ …. ” ဗုဒ္ဓဝါဒ ” ကမ္ဘာ့ မင်္ဂလာတွေ။ ကုသိုလ်ပညာ ဥစ္စာရဖို့ , သင့်ရာဒေသ အမြဲနေ၊ ရှေးကတင်ကြို ပြုခဲ့ဖူးသည့် , ကောင်းမှုအထူး ရှိပါစေ၊ မိမိကိုယ်ကို ကောင်းအောင် ထိန်းလို့ , မတိမ်းစေနဲ့ ဆောက်တည်လေ၊ ဥစ္စာကိုပေး နေထိုင်ရေး , မျှော်တွေး သုံးချက်ပေ၊ အဲဒါမှ …. ” ဗုဒ္ဓဝါဒ ” ကမ္ဘာ့ မင်္ဂလာတွေ။ တတ်ကောင်းတတ်ရာ ဟူသမျှကို , ကြားမြင်သုတ , ရှိပါစေ၊ အိုးအိမ်ထူထောင် ဝမ်းစာရေးနဲ့ , အသက်မွေးဖို့ အတတ်သင်လေ၊ လူနှင့်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များကို , ကောင်းစွာ သင်ကြား နားလည်စေ၊ မှန်ကန်ယဉ်ကျေး ချိုသာအေး , ဆိုရေးတတ်ပါစေ၊ အဲဒါမှ …. ” ဗုဒ္ဓဝါဒ ” ကမ္ဘာ့ မင်္ဂလာတွေ။ မြင့်မိုရ်ရွှေတောင် မိဘကျွေးကို , ကောင်းစွာဆပ်ပေး ဝတ်ကျေကျေ၊ ကြွေးသစ်ချကာ သားနှင့် မယားကို , မြှောက်စားချီးမြှင့် ဝတ်ကုန်စေ၊ အလုပ်တာဝန် မလစ်ဟင်းနဲ့ , အပြစ်ကင်းအောင...

    တံငါလှေပေါ်က ကျောင်းဆရာ နိဒါန်း လက်ဦးဆရာ မိဘ နှစ်ဖြာ  ဆိုတဲ့စကားနဲ့ အညီ အမိ နဲ့ အဖတို့သည်လည်း အာစရိယ ဂိုဏ်းဝင် ဆရာများပင် ဖြစ်ကြသည်။ အချိန်တန် လူလားမြောက်၍ မိဘအရိပ်မှ ထွက်ခွာပြီး ကိုယ့်ဘဝ ကိုယ်ရပ်တည်ကာ လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် လျှောက်လှမ်း ချိန်မှာတော့ မိဘ ဆရာသမားများရဲ့ ဆုံမ ပဲ့ပြင် လမ်းညွန်ပေးခဲ့တဲ့ စေတနာတွေကို ပို၍ တန်ဖိုးနားလည်မိတော့သည်။   စာရေးသူသည် ကျေးလက်ဒေသ ရွာလေးတစ်ရွာတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ကျေးတောသူ ကျေးတောသားတို့ရဲ့ ဓလေ့စရိုက် အငွေ့အသက် တို့ကို ကိုယ်တိုင် သိမြင်ခံစား ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဘယ်နေရာ ဘယ်ဒေသ ဘယ်ရာထူးတွေပဲ ရောက်ရောက် ကိုယ့်မွေးရပ် ဇာတိကိုတော့ သတိရ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ စာရေးသူ၏ မိဘများ သည် လယ်ယာလုပ်ငန်း တံငါလုပ်ငန်းတို့ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်း ကျောင်းပြုခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ လယ်ယာလုပ်ငန်းပြီး၍အားလပ်ချိန်များတွင် တံငါလုပ်ငန်းများကိုဆက်လက် လုပ်ကိုင်ကြသည်။ ရာသီအလီလီညောင်းလို့ ပြက္ခဒိန်တွေ အသစ်အသစ်ပြောင်းလာခဲ့သော်လည်း အတိတ်တွေက အရိပ်ပမာ မနေ့ကလိုပဲ လားလို့ တွေးထင်မိသည်။     ဝါဆိုဝါခေါင် ရေဖောင်ဖောင်ဆိုသည့်စကား အတိုင်း လယ်ကွင်းပြင်ကြီးထဲမှာ ရေတဖွေးဖွေးနဲ့ လှေကလ...